Табышмактар

Ат аркалуу, Бээ курсактуу, Чыгырык мүйүздүү.

Ат баштуу, аркар мүйүздүү Бөрү куйруктуу, бөкөн сындуу Куш канаттуу, кумурска ичтүү.

Башы аттай, Канаты каттай, Учканы куштай, Чөккөнү төөдөй.

Бугу мүйүздүү Уркоен көздүү Буура сандуу Төө төштүү Куш канаттуу

Бука моюндуу, Буура сандуу. Теке мүйүздүү.

Карчыга канаттуу, шумкар буттуу, Жылан борумдуу, кылыч куйруктуу.

Карчыга канаттуу Шумкар тумшуктуу Жылан боорлуу Кылыч куйруктуу.

Көгөн көздүү, куш канаттуу, Уй мүйүздүү, шушаң буттуу.

Чырылдак үндүү Бука моюндуу Буура сандуу Куш канаттуу Жылан боорлуу Адам кылычтуу

Ийри такым, узун бут, Барган жери кызыл жут.

Кашкардан келген муналуу кемпир, Бул кемпирдин жүрүшүн кара Бут колунун тырышын кара.

Узун-узун, уз келер, Узун бойлуу кыз келер. Омурткасы калтылдап, Кабыргасы жалтылдап.

Учканы куштай, Жегени кишидей, Конгону тоодой.

Элең-элең этип келет, Кардын суусун ичип келет, Кашкилең… качып келет.

Белең-белең, белең ат, Таштан, зоодон кайтпаган. Бели сынып өлбөгөн.

Берен-берен, берен ат, Бели жоор күрөң ат. Тоодон таштан тайбаган.

Кичинекей тору атым, Ташка тийсе тайыбайт. Музга тийсе бурулбайт

Бүрүшө калат тиштеши, Балбан экен иштеши. Көтөрүп жөнөйт безилдеп, Өзүндөй жүктү эки эсе.

Жолдо көчө кайнайт.

Кой куйруктуу, Найча белдүү, Музоо баштуу.

Топ караган, топ караган, Топ караган түбүнөн, Эсепсиз кой тураган.

Чымчыйын десе жүнү жок, Чыңырайын десе үнү жок.

Алты буту бар, Эки кирпиги бар.

Бир падыша ай талаага шаар салган Колуна жудуруктай алтын алган Арасы аскеринин үзүлбөйдү, Кетиптир аскеринен дүйнө жалган.

Бадыр-будур бадырак, Батман экен топурак. Учуп жүргөн жарганат Мунун жумурткасын ким табат.

Бир куш бар адам билбейт ичкен ашын, Пааналап жан сактайды карып башын. Жүрсө да асманга учуп, жерге конуп, Эч адам билбейт экен жумурткасын.

Жайлоодогу жалбырак, Жумурткасын ким билет?

Калдаңдатып канатын, Караңгыда уктаган. Күндүз гүлдөн чыкпаган, Көп алыска учпаган.

Канаттары үлбүрөк, Каалайт экен гүлдү көп. Балдар көрүп кубанат, Кармасак деп кубалап, Түк жеткирбей аларга, Учуп кетет көкөлөп. Кел табалы экөөлөп, Бул кайсы куш эле?

Эбен деди, эбен деди Эбен жайлар биздин эл төмөндөдү, Сөөгү жок бир куш бар, Анын атын эмине деди?

Эбең-эбең, эбең деди, Өйдө учуп, ылдый төмөндөдү, Сөөгү жок бир куш бар, Мунун атын ким билди?

Элең-элең эте кел, Этек-башың жыя кел.

Элең-элең этип келет, Эки бутун салып келет. Качкелең качып келет Кардын суун ичип келет.

Элең-элең, эрте келет Этек башы жерте келет. Каровулга коно келет, Кардын сувун иче келет.

Ийри-буйру ивелик, Учу кыйрын ким табат? Көк ала чаар көк куштун, Жумурткасын ким табат?

«Гүү» деп келип, «Гүү» деп кетет.

«Гың-гың» этет Кокон жетет.

Жеп отурсаң тил кубанткан таттуу тамак, Аны тапкан гүлдөн соруп тентек чунак.

Зуу-зуу барабан, Алтын такадан, Күмүш кадаган.

Зуу-зуу, зуу барат, Зуу-зуу келет. Такка чыгат, Калбыр согот.

Зуу барат, зуу келет, Абада кайкыйт, Балдары үчүн калбыр токуйт.

Зуу барат Зулайка, Зуу келет Зулайка, Алаам окуйт, Килем токуйт.

Зуу-зуу бараткан, Зуу-зуу келаткан. Алхамдусун окуган Калбырын токуган.

Зуу-зуу караган, Зулпу чачын тараган. Куранын окуган Галбырыны токуган.

Күү-күү келеген, Куранын окуган, Калбырыны токуган.

Гап окуйт, гылын токуйт.

Кичинекей дыңылдак, Кишиге тийсе чыңырат.

Кытайдан келген кыңылдак, Куйругунун учу жылтылдак.

Сандыктагы сары айгыр, Сандап-сандап кишинейт. Куйруктары карала, Кулундары сарала.

Төрт аягын бүйүргөн, Ай талаага жүгүргөн. Сорпосу адал, эти арам, Бул эмине болучу?

Тырна-тырналар, Тоо бооруна жорголор. Эти арам, сорпосу адал.

Аноо жерден карга учту, Учкан менен карга эмес. Карайган менен жылкы эмес. Алты аягы боорунда, Аркалаган азыгы — Эжигей эмес, курут эмес, Аңтарган менен мүлк эмес.

Кара болуп, карга эмес, Мүйүздүү болуп, бука эмес. Буттарында идиреги бар, Бирок анысы туяк эмес. Учса оңулдап ыйлайт, Отурса жер казып жыргайт.

Карарган менен карга эмес, Үстүндөгү каңкайы, Аяган менен мүлк эмес.

Карайган менен карга эмес, Кампайган менен жылкы эмес. Артында тоголоткон немеси бар, Аны оодарып карасаң, Атаңдан калган мүлк эмес.

Асмандан ак сары куш таң салады, Түшкө маал болгондо, Туюк жерден кан алады.

Асмандан ак сары куш түштү, Тумшугу менен жерден кан алат.

Желбир-желбир күл канат, Жете албайт чапкан ат, Жумурткасын ким табат?

Кыска-кыска, кыска жол, Кырына чыккан бар бекен? Узун-узун, узун жол, Учуна чыккан бар бекен? Ушунчанын ичинен, Уясын билген бар бекен?

Кытайдан келген лөк, Эки көзү көк

Чийдим-чийдим, чийдим куш, Чий үстүндө конгон куш. Канаттары кайкы куш, Тумшуктары ийри куш.

Бир атым бар ажапкана, Алып келсе көрөрсүң, Күлүп-күлүп өлөрсүң.

Жардан чыгат жаланып, Жалаң кылыч байланып.

Кара бээм сийди, Сийген жери күйдү.

Кара бээм жүрүп кетти, Жүргөн жери күйүп кетти.

Кичинекей кара таш, Атан төө көтөрө албас

Өзү кичинекей, бирок бир адамча күчү бар.

Өзү лөк, көзү көк, Анан келсе көрөрсүң, Күлө-күлө өлөрсүң.

Бир төөм бар ажапкана, Куйруктары кажапкана, Бир келгенде көрөрсүң, Күлө жүрүп өлөрсүң.

Бир кушум бар ажап-ажап, Куйруктары гажак-гажак. Эми келип көрөрсүң, Күлүп-күлүп өлөрсүң.

Бир куш бар: Төрт аягы, куш канаты Көзүнө көрсө илер адамзатты. Колунда кылдан назик каруусу бар, Оорутат тийип кетсе таштан катуу.

Көкөлөп уча алат, Ызылдап обон салат. Тастайган такырдан, Кыпкызыл суу алат.

Мактанып уча алат, Өзүнчө обон салат. Тастайган такырдан, Кыпкызыл суу алат.

Бир жандык өзү назик калкка тентек Коркушат аны көргөн ургаачы-эркек. Тор жайып мылтык атып албаса да, Кармалат акырында кол мен эптеп.

Дүйнөдө бир нерсе бар калкка тентек Кылыч чаап, мылтык атып алалбайсың Акырында кармалат кол менен эптеп.

Караңгы үйдө кашаң кемпир секирет.

Караңгы үйдө карсак кемпир секирет.

Кичинекей каратай Көзү кантип көрөтай.

Абадан ансалады, кубан сары, Кудук казып кургак жерден суу алады.

Кампай семиз жүнү жок.

Кара токой ичинде кара доңуз.

Кичинекей менетай, Мени кайдан көрөтай.

Кичинекей ментек, Мени жеген тентек.

Муз үстүнө музоо сойдум.

Тоо башында жүрөт ол бир адам, Чөбүн жебей жерин жеген ал бир наадан.

Чымчуурга каны жок, Чыңырарга жаны жок.

Чымчырга жүнү жок, «Чыр» дерге үнү жок.

Бир дөбөгө чыгыптыр бир топ ыраң Ал дөбөнү жайлайды эки түрлүү аң. Жарыктык чөбүн жебей жерин жейди, «Куданын кудуретине» болдум айран.

Чий-чий чийдим куш, Чий башына конгон куш, Каз чеңгелдүү кара куш, Каш башына конгон куш.

Чийдим – чийдим, чийдим куш, Чий башына конгон куш. Канаттарын каркайтып Кан башына конгон куш.

Эбен-эбен, эбен дейт, Төөнү өлтүргөн бир куш бар. Анын атын эмне дейт?

Эбен-эбен элеңдейт, Чоңду өлтүргөн бир куш бар, Анын атын эмне дейт?

Каткан тери, Калың токой жаткан жери. Жандуу да эмес, Жансыз да эмес.

Жаны жок жатат, Күн тийсе катат. Белин кырчоолоп бууйт, Суу тийсе тууйт.

Жаны жок жатат, Күн тийсе катат. Башын кырчоолоп бууйт, Суу тийсе тууйт.

Суу-сууну бойлойт, Зулку чачын тарайт. Намазын окуйт, Калбырын токуйт.

Тыттан башкасы көрүнбөйт көзүнө Кийген көйнөгү пайдасыз өзүнө.

Тамагы топурак, Жер астында үйү. Жыйрылып жылат, Пайдасыз, зыянсыздын бири. Пионерлердин арасынан Атын мунун табар экен ким?

Муун-муун муңаят, Муунунун башы кызарат.

Түшүрбөй баштан калпагын, Жарык кылат жан жагын.

Өзү бир, көзү миң.

Сүйлөөнү билбейт, Арсылдап үрбөйт. Кишиге тийбейт, Бирок үйгө киргизбейт. Кана эмесе, табалы, Ойлонуп жообун айталы.

Башында топу, Боорунда кулак. Оозунан ичип, Мурдунан куят. Токтосун Самудинов

Жазылма түндүк төбөмдө Жол бербейт жаан дегенге. Көп өткөн элдин санынан Калкалайт күндүн нурунан. Абзий Кадыров

Суу ичпейт да, жем жебейт, Каалашыңча мине бер — Чарчабайт да, тердебейт.

Желими жок, мыгы жок, Чебер уста жасаган. Ал кандай жай, төрт мезгил Ата-бабаң жашаган?

Жыланга окшош – сойлобойт, Колдо тынбай ойдолойт. Андан катуу сестенип, Атың катуу жорголойт. Байтемир Асаналиев

Тетигин койсоң бурап, Алысты жакын кылат. Дүйнөдөгү укмуштар Көз алдыңда турат.

Коңгуроосу шыңгырайт Кулагыңа шыбырайт. Сен сүйлөсөң, жооп айтат, Бул эмне, билсең айт.

Колу жок, согуп турат, Буту жок, жүрүп турат.

Башы жарык, Өзү арык. Кармасаң турат, Койберсең жатат.

Жатсаң, турсаң колуңда, Түшүрбөйсүң тагынып. Ишти алып барасың, Сен ошого багынып?

Кичинекей келинчек, Күндө тебет селкинчек.

Өлөбай акем өлөм дейт, Кырк баласы 40 жагынан жөлөйт дейт.

Талаада айбар жатты, Жатып-жатып каза тапты, Каза тапса да Өзүнө пайда тапты.

Эки бутун көтөрүп, ортосуна итерет.

От жанында каралуу катын олтурат.

Баласы атасынын кулагын чукуйт.

Кыңыр-кыңыр кыңырчак, Минген аты-ыңырчак.

Адам анын иштегенин каалайт. Бирок, иштеген кезде ачууланып өчүрүүгө шашылат.

Оозу кемшик, бүткөн бою тешик.

Чий түбүндө чилдир кесе.

ЧЫТЫР-ЧЫТЫР, Чийден котур, Алма чечек, Кызыл мончок

Эптедим-септедим, Ак өгүзгө жүктөдүм

Бир адам бир адамга каршы келди, Ортосуна бир кесек муз туш келди. Адамдын бири өлүү, бири тирүү, Тирүү айланып өлүккө келди эле, Алиги өлүк айланып тура келди.

Жалтырайт көңүлдү бөлөм, Карасам өзүмдү көрөм. Ой тобо муну кандай уста кылды? Көрөт экен үйдө туруп тыштагыны, Кокустан тийип кетсе өлөмүн дейт, Өмүрүн мынча неге кыска кылды?

Көлөкөдө көрүшмөк.

Көлөкөсүнө көрүшмөк, Көлдө жатып өбүшмөк

Табышмак-табышмак, Тай куйругуна жабышмак. Көлөкөсүн көрүшмөк, Көрүп туруп өбүшмөк.

Тай-тай табышмак, Тайтайлатып жабышмак, Көлөкөсүн көрүшмөк, Көрүп туруп өбүшмөк.

6грап табышмак, табышмак, Тагай-түгөй табышмак. Көлөкөсүн жашырып, Көлдө жүрөт табышмак.

Там-там таменек, Тамдан чыккан коенек, Күлү шаар ичинде, Күлүп турган коенек.

Алтымыш ат, Он эки кат, Күнү-түнү уктабай жат

Бир үйдө күн-түн жашайт 14 адам, Эч тынымсыз экөө эмгек кылган, Калганы таңыркашып карап калган

Бир эненин он эки уулу бар балбан, Бири бир чапканча экинчиси алтымыш чапкан.

Бу дүйнөдө чыгыптыр бир тегирмен, Күн менен бирдей жүргөн. Ортосунда кара бир немеси бар, кылдан ичке, Ай жапырым, колуң сыңгыр ким ийирген.

Дүйнөгө бүтүптүр бир тегирмен, Күн менен бирдей жүргөн. Ичинде кылдан ичке жиби бар, Капырай кандай уста муну ийген.

Колу жок уруп турат, Буту жок, жүрүп турат.

Өзү тегерек, адамга өтө керек.

Эл уктаса да, Эсенкул чунак уктабайт.

Ар жумада иши бар, Алтымыш эки тиши бар.

Караңгы токойду, Желмогуз тырмалайт.

үй баш сайын таза бала.

үй баш сайын боз бала, Иштеген иши көп гана, Тагыраак айтсак жарабайт, Тазалыктан башкага.

Каралыгы кара сайдын ташындай, Катуулугу как атаңдын башындай.

Узун-узун упарым, Учундагы жыпарым.

Көйнөктү күндө сылайт түптүз кылып, Жүрөгү көөдөнүндө ысып туруп.

Муун-муун мундуз, Мындан ары жылдыз. Абай кийик териси, Алты кочкор мүйүзү, Бул эмине болучу?

Үйгө чыккан гүлкайыр, Жайы-кышы соолубайт. Тепсесе да бул гүлдү, Үй ээси такыр корубайт.

Буу-буу мундуз, Мындан ары кундуз, Ала кийик териси, Алты кочкор мүйүзү, Сокур кара буурасы, Бучук кана энеси.

Курап-сурап тон кылдым, Кулундуу бээге бергисиз.

Тамдын ичин ким көрсө, Капкалдыктуу килемче. Бардык үйдө ушу бар Боорунда тамдын килемче.

Жыйсам жеңдей, Жайсам көлдөй.

Кечеси жазылат, Күндүзү жыйылат.

Чалкаман жатам Илевинен тартам.

Күндүз бий, Түндө кул.

Күндүз иззатта, Түндө кызматта.

Күндүз кысыр, Түндө бооз.

Түндө түздөй, Күндүзү кыздай.

Эртең туруп керилет Кеч туруп жыгылат

Күндүзү перидей, Түндөсү жиндей.

Күндүз тизип койдум, Түндө бузуп койдум.

Кашкардан келген ак тайлак, Мууздаса кан чыкпайт.

Ар кайсы үйдө белбоо байланып кемпир жатат.

Эшиктин алдында бели байлануу кул жатат.

үйдө жетим бала бар, Белинде жети белбагы бар.

Биз ям-биз ям, биз эдек Биз ям сиздей кыз эдек Белибизди байлады Бизди «кудай» айдады.

Жетимиш жети буту бар, Бир башы бар.

Кичинекей сары кыз, Дүнүйөгө дары кыз.

Өзүн жайнаткан, Бекем байлаткан. Шиштен башканы минбейт, Короого чыкса бийлейт.

Отту оролой чапкан Байбарак баатыр.

От ичинде олоймон, отту чымчыйт Суу ичинде сулайман, шардан ыргыйт.

Оттогу олойман, Суудагы сулайман, Казандагы калайман.

Төрдө төрт адам отурат төрөмүн деп, Эшикте эки адам отурат өлөмүн деп, Капталында бир адам отурат аларды көрөмүн деп.

Узуң-узун учкулук, Узун дайра кечкилик Жылаңаяк баскылык Алтын менен ачкылык.

Караңгы үйдө карды жарык кемпир отурат.

Өзү төрт аяк Үстүгө чабаты жаят.

Төрт буттун бирдей болуп аралыгы, Бирок баспайт, Таягычы бар эч ким таппайт.

Төрт бир тууган, Бир калпак кийген. Ат сыяктуу, Адамдар минген.

Жерге бекем түптөдүм, Кийиз менен каптадым.

Аласа гана бою бар, Аңтара кийген тону бар.

Аңтара кийген тону бар, Кодуракай бою бар.

Бастек бою бар, Аңтара кийген тону бар.

Пайдасы көп жайы бар, Өзүнчө чак бою бар. Жайы-кышы таштабас, Аңтара кийген тону бар.

Түрлүү-түрлүү жибектен, Түймө түйөт лайли.

Токтомуш келсе токтобойт, Алды-кийнин жоктобойт.

Топтоголок, тептегерек, Обо делдей, көкүм бообай.

Атсаломуалейкум молдо чарык, Эки тутам, эки эли башы жарык.

Эртең менен кетет илек-илек, Кечинде келет илек-илек. Түрлүү-түрлүү жибекти, Бурап келет илек-илек.

Кийим кий десең, Кылдан башканы кийбейт. Тамак же десең, Сакалы бийлейт.

Ачыла элек сандыкта, Бычыла элек кундуз бар.

Кичик эжем туруп кетти, Киши мончогу төгүлүп калды.

Кичик эжем туруп кетти, Киши мончогу төгүлүп калды.

4 Короого конок чачтым, Койкоңдоп кайра качтым.

Бир арчада кырк бутак.

Бир бутак, Бир бутакта миң уя Миң уяда миң тукум.

Бир кулакта кырк тешик, Кырк тешикте кырк кулак.

Муун-муун муунчак, Муун сайын түйүнчөк, Жети кыздын кенжеси — Бакылдаган келинчек.

Алыска барып оттогон, Үйүнүн алдыны булгаган.

Башы балпак, Маңдайы жалпак. Түбү түптүү, Түрткөнү күчтүү.

Жамоосу бар, тешиги жок.

Ийри талга кар жукпайт.

Сүт тикендин түбүндө, Салпаң кулак келет деп, Ыйлап-сыктап олтурат.

«Талп» этти, талып калды.

5 «Талп» этти, Талып калды, Табактай жерди алып калды.

«Тап» дей түштү, Табактай боло түштү. Орто жери оюла түштү, Эки чети каймактай түштү

«Тап» этти табакка айланды.

«Тарт» этсе, «талп» этет.

Боорунда төрт упчу, Мезгилдеп агат ак суусу.

Төрт дарыя бир сайга куят.

Төрт жолоочу бир үйгө ыйлайт

Төрт сарт бир ороого куят.

Төрт сары чаначка ак суу толду, Төртөөнү бошото турган убак болду. Арбалаң-тарбалаң, чыйпы-чыйпы, шар-шар, Айткылачы эмне болду жандырмагы балдар.

Чапса ташты быркырайт, Бир чуңкурда төрт нерсе ыркырайт.

Эки очокко — бир көсөө,

Эки үйдө — бир көсөө.

Эл жатса да, Элебай акем жатпайт.

Эл жатса да, Элебайдын эки уулу жатпайт.

Мурун туулуп, кийин калган эмне?

Жездекем желип бара жатат, Жез камчысы түшүп бара жатат.

Дүбүр-дүбүр төртөө, Адиркулу экөө, Жапаркулу жалгыз.

Дүбүр-дүбүр төртөө, Дүйнө менен бешөө. Эдир, Кадыр экөө, Жапаркулу жалгыз.

Жайлуу жалгыз, Жакып чылгый экөө.

Минсең — канат Чапсаң — шамал. Аны сыйлабаган Кишилер жаман.

Сааганга сүтү бар, Мингенге күчү бар.

Сууга кирсе миң, Суудан чыкса бир.

Азим чолок сувга түшсө битта, Суудан чыкса миңта.

Жарга таяк сүйөдүм

Суу түбүндө төрт токоч.

Ташка тийсе кетилбес, Сууга тийсе эзилбес.

Түндө келет түрсүлдөк, Кара сакал делпилдек.

Керип койгон эмине? Кекеңдеген эмине? Чалып койгон эмине? Чалпаңдаган эмине?

Керип койгон бирөө, Кедеңдеген бирөө, Балталаган бирөө, Басып куйган бирөө. Карападан кабы бар, Бурамадан сабы бар, Айкөл деген көлү бар, Аңдып турган эли бар.

Бир айгырга бөлдүм он эки байтал, Сегизи бооз, экөө кысыр, экөө жоор.

Он эки байтал, бир айгыр Үйүрүн жерден алдырдым. Алтоо анык бооз, Төртөө туура кысыр, Экөө арсар-күмөн.

Он эки байтал, Андан сегизи бооз. Төртөө кысыр, Кысырдын ичинен экөө сокур.

Он эки байталым бар, Экөө кыйрактын кыйыры. Экөө туура кысыр, Сегизи бооз.

Он эки бээ: Алтоо даана бооз, Экөө даана кысыр, Экөө бооз кысырдын ортосунда, Эки бээ даана сокур.

Он эки бээ, бир асый, Алтоо анык бооз, Төртөө кысыр, Экөө арсар.

Он эки бээм бар: Сегизи анык бооз, Төртөө арсар бооз, Экөө кынтык, Экөө тантык.

Бир экөө отурады ай жабанда Он экиси биригип бир чапанда Он экинин колунда он эки токмок Кармайды качанакты кырк укуруктап.

Отузу ордунда, Кыркы кыйноодо, Төртү ойноодо,

Бир байдын бир айгыр үйүр жылкысы бар, Кылт деп суу ичпейт, керт деп чөп жебейт. Үйүрүм кана экен деп кишинебейт.

Апан-тапан, жаман чапан, Ийри комуз, чолпон жылдыз.

Апан-тапан, жаман чапан, Карагай комуз, жарык жылдыз, Эки дик-дик, бир шибеге.

Эки диң-диң, төрт жампак,

Төрт тапан, Ийри саптан, Эки быйвылдак, Бир шыйвылдак.

Төрт тап-тап, Бир сап-сап, Эки диңгилик, Бир чыйпылык.

Төрт таптаң, ийри саптаң, Эки диң-диң, бир гилдиң.

Төмөн-төмөн төртөө Төмөн менен бешөө Эвелей кийик экөө Соголор соргок сок жалгыз.

Төрт тап-тап, Эки дөң-дөң, Ийри комуз, Бакыракай жылдыз.

Түбүр-түбүр төртөө, Эсил кайран экөө, Жапаркулу жалгыз, Ийри комуз, Жарык жылдыз.

Ар тараптан көрөмүн мойну узун, Буту-колу тартайган аның түсүн. Үстүнө эки бала минип алган, Чолок куйрук айбан деп анык өзүн.

Буттары апан-тапан, Кийгени тигилбеген чапан, Көзү жакшы болсо да, Мойну тетири бүткөн эмедей, Өзү чоң болсо да, Куйругу кенедей.

Бир нерсе бар «аа» деп оозун ачкан Оозунан заарын чачкан, Төрт аягын тең баскан.

Жалама зоонун боорунда Жаңгыз куурай кыштамыш.

Жапар колу жалгыз, Эгем колу экөө Аттан бийик, иттен жапыс.

Асмандан таяк (көсөө) саңгилдейт.

Жолго көмөч көмдүм.

Көч кетти, Көмөч калды.

Тоодон томолонот, Ойго карай омолонот.

Топ этти, тоголонуп кетти.

Мүйүзү бар — үй эмес, Куйругу бар — жылкы эмес. Чуудасы бар — төө эмес, Туягы курч — эчки эмес.

Мүйүзү болуп уй эмес, Шыйпанган менен жылкы эмес. Чуудасы туруп төө эмес, Туягы ача, бирок эчки эмес.

Сааса сүтүн берет, Минсе күчүн берет. Өзү баш билги элпек, Биз үчүн абдан керек.

Ары барып топос эмес, Бери келип уй эмес. Кылоо-кылоо арабөк.

Аркалуудан оонабас, Бул нимедир, Калим таз? Жаактуудан кепшебес, Бул нимедир Калим таз?

Түктүүдөн оонабас, Аяктуудан кепшебес.

Аркалуудан оонабас, Куйруктуудан шыйпанбас, Жаактуудан кепшебес.

Аркалуудан оонабас, Жаактуудан кепшебес, Кулактуудан тыңшабас.

Үч буту бар аксабайт, Жаагы бар жокшобойт, Аркасы бар оонабайт, Куйругу бар шыйпанбайт

Жүндүү жырбак Жүнү жок жырбак.

Тогуз — томолок Сегиз — семелек Төрт — мардек, Эки зардек.

Эртең менен кетет чубалып, Кечинде келет көнөккө суу алып.

Он эки — төө, он — жылкы, Тогуз — уй, беш — эчки, Бир жарым — коен, үч — түлкү, Таба албасаң бол күлкү.

Төрт киши: Экөө басса, Экөө турат.

Аргый-аргый жүгүрөт, Аргымакча бүгүлөт, Муну ойлоп ким билет?

Какебай акем «как» этет, Кабыргасы солк этет.

Ичибизде бир жандар бар, Көзү питик, көңүлү тар, Күндө үч убак урсаң да, Эч кылбайт намыс, ар.

Көзү үңкүр бейли тар, Батыба кылып баш кошсо, Ойлонушпайт намыз, ар.

Көзү үңкүр бейли тар, Бадуба кылып баш урса, Ойлобойт намыс-ар. Урумда бар, кырымда бар. Бул сөзүмдө бир кабар.

Өз үйүмдүн кулагы, Бир жаныбар бу дагы.

Бир чексе, элүү баксага карыздар.

Көчсө көттө, консо четте.

Караңгыда какылдак, Түнүндөсү түпүлдөк, Саары менен чыпылдак.

Баркы жок өлүптүр, Кунан чаап кетиптир.

Бар-бар, бар эки, Бармактары он эки, Кулаалыдан тону бар, Куйругунун учунда Кыркка жакын калы бар.

Бар-бар, бар эки, Бармактары көп эки, Куур ала тону бар Куралагай көзү бар. Муну ойлоп табыңдар?

Итче отуруп, Адамча жуунат.

Каз акемин кыздары. Каздай болуп отурат. Таранарга чачы жок, Таздай болуп отурат.

Кашкардан келген лөк, Эки көзү көк.

Үй ичинде лөк, Эки көзү көк.

Кырдан келген кылкылдак, Эки көзү былкылдак.

От жанында кумган, Эки көзүн жумган.

Өзүнөн чоңду коркуткан, Чокчолой баатыр.

Тамак жесе сокур, Аң ууласа соо. Үй жаныбар болгон менен Тилеги жаман ошо.

Тону бар, киерине чапаны жок, Муруту бар, ээгинде сакалы жок, Пайдасы үй ичинен табылган соң, Талаага кирип чыгар сапары жок.

Көчөгө чыгып «дат» деп ыйлайт.

Бүгүр, бүгүр, бүгүргөн, Муз алдынан жүгүргөн Шаанын уулу Шамурза Мылтыгын ала жүгүргөн

Бүлдүр-бүлдүр бүлдүркөн, Жер айлана жүгүргөн, Наясаттын баласы Мылтык ала жүгүргөн.

Конок башын керткен экен Ажырык түбүн жеген экен, Үйүн карай жорткон экен.

Букардан келген мунаажын, Куйругу чолок кунаажын. Бул неменин жүрүшү, Тумшугунун чүрүшү

Аалам аппак кийинет.

Асман аппак, буласын чубап, Бак-дарак башын каптады бубак. Ой-тоонун баарын кумшекер каптап, Кырс мүнөз күткөн, бул кайсы убак?

Терисин сыйырбай, этин жеген, Жилигин чакпай чучугун жеген.

үч Карышкыр айгыр жейт, Терисин бузбай дайын жейт, Жилигин чакпай майын жейт.

Алты карышкыр айгыр жейт, Терисин бузбай дайын жейт, Жилигин чакпай майын жейт.

узуң-узун, уз келди, Узун бойлуу кыз келди, Жакалары жалтылдайт, Бүткөн бою калтырайт.

ыйласа жашыл сел болуп акты, Ак тонду алып, жашыл тон жапты. Жашыл тонго көз жашы жагып, Түрдөп-түрдөп саймасын сайды, Бул кандай сулуу, кана, ким тапты?

Сегиз сайы кыраң Үчта бе иман.

Бир куу шыргый, Бир суу шыргый.

Ак коюм туруп кетти Кара коюм жатып калды.

Аалам жашыл кийинет Элдин баары сүйүнөт.

Коон-дарбыз желелеп, Сары гүлдөр ачкан кез, Сабиз-пияз баары өскөн, Кайсы убак ушул кез?

Дүйнөгө төрт падыша кылган сурак, Экөө салар жумушка жанды кыйнап. Бирөө букарага эрик берип, Бирөө үчөөнөн да кыйыныраак.

Төрт нерсе бири-бирине жете албаган, Ажырап бири-биринен кете албаган. Өздөрү бул дүйнөнүн камын ойлоп, Ойлогон максатына жете албаган.

Бири ак ат, Бири кара ат, Биринин соңунан бири чуркап, Жыл сайын куушат?

Төрт эшик көрдүм бир үйдөн, эй хаким! Ар эшикте отурар үч кыз мукум. Ар бир кызга отуз жигит болуп даакы. Ар жигиттин башында беш даста гүл.

360 амир кылган, 48 кызы бар, баары жубан, 12 уулу бар, баары кыраан. 9 уулдун пейли жакшы, Үч уулдун пейли жаман.

Туу-туу, туу куйрук, Тулпар өттү билдиңби? Туусунан ажырап, Шумкар өттү билдиңби? О-оо-оо кызыл көз кабыланым, Көрүп өттү билдиңби? Кара чаар жолборсуң, Кайтарып жатат билдиңби? Жез каргылуу куу тайган, Желип өттү билдиңби? Эр башына бир дөөлөт, Келип өттү билдиңби?

Ак киши, кара киши, Анын жок адам менен иши.

Айланпаны айландырсам, Кара таш жарылды.

Эже-сиңди, Бирөө жарык, Бирөө караңгы.

Бир боз, он эки каз, Үч жүз алтымыш беш өрдөк, Сегиз миң жети жүз алтымыш чүрөк.

Абада жаралыптыр бир дөңгөлөк, Уясы үч жүз алтымыш бөлөк-бөлөк. Түнөккө жыйырма төрт жумурткалап, Ыйлады актуу, каралуу бир көпөлөк.

Бир дарыя ичинде тептегерек, Үч жүз алтымыш бөлөк-бөлөк. Күндө жыйырма төрттөн бала тубат, Бири кара, бири жарык бир көпөлөк.

Бир уянын ичинде турат төптөгөрөк, Учтары бар бөлөк-бөлөк. Күндө жыйырма төрт бала тууйт, Анын бири жарты бир көпөлөк.

Бир түп чынар терек, Он эки шагы бар, Үч жүз алтымыш барки бар.

Бир дарак бар, Он эки шагы бар, Отуз барки бар, Бир жүзү ак, бир жүзү кара, Бири качар, бири кубалар.

Бир терек, Он эки бутак, Отуз жалбырак, Он беши кара, Он беши ак. Муну ким ойлоп тапмак?

Бир терек бар, анын он эки бутагы бар, Ар бир бутагында отуздан уя бар, Ар уяда төрт чымчык, жетиден жумуртка бар.

Бир терек көрдүм он эки бутагы бар, Ар бутакта төрттөн уясы бар, Ар уяда жетиден жумуртка бар.

Бир түп дарак, Ал даракта он эки бутак, Ал бутакта бар отуздан шак.

Бир түп гүл, Бир түп гүлдүн он эки шагы бар, Он эки шагынын Отуздан булбулу бар.

Бир түп дарак, Ал даракта бар он эки бутак. Ол бутакта бар отуздан шак, Ал шакта бар беш-бештен гүл

Он эки бүркүт, Кырк сегиз карга, Үч жүз алтымыш беш чымчык, Баары биригип бир жумуртка тууптур.

Бир дааттын салаасында, Он эки илегилек уясы. 360 түр баласы 2 аласы сарасы 2 кем 50 даанасы

Бир лек-лектин уясында, 360 баласы бар, 30 даанасы бар, 48 кара кучкач баласы бар.

Он эки лаг-лаг уясы, 48 анын баласы, Ичинде 5 даанасы.

Бир теректе он эки ноода Бир ноодада отуз жалбырак

Он эки орок, Отуз чалгы, Жармысы кара, жармысы ак

Он эки бува, отуз шак, Он беши кара, он беши ак.

Он эки бир тууган, Аларды ким тууган?

Бир коюм бар, Анын он эки козусу бар, Ар биринин төрттөн мүчөсү бар.

Бир боз, он эки каз, Отуз өрдөк, кырк сегиз чүрөк, Үч жүз алтымыш дүрседеп.

Алтымыш жалбырак, отуз шак, Жарымы кара, жарымы ак.

Он беш дарак, Он беш бак, Он беши кара, Он беши ак.

Дүйнөдө жети нерсе келип турар, Ким келип ким кеткенин билип турар. Ааламдан акыр кача алар өлбөс, Башкалар тууп турар, өлүп турар. Ааламда эч бир нерсе так калтырбай Эсебин бул дүйнөнүн берип турар. Нөөкөрү ар биринин 24, Ар нөөкөргө 60 жигит ээрчип турар.

Базардан сары сандык алдым, 12 ачкыч менен килитин салдым. Алтын сандык, Алтын сандык ичинде күмүш жатыр, Аны тапкан акылман баатыр.

Бир палек, отуз анделек.

Басалагы басып жатат, Сугалагы сугунуп жатат.

Суунун башы, Алтын ээрдин кашы30, Муну тапкан адамдын, Жүзгө жетсин жашы

Учайын деп канатын ирмейт, Же канаттуунун сапатына кирбейт.

Гепшеп турган ташты көрдүм. Митам бышкан ашты көрдүм.

«Кудайымдын» кумганы, Өйдө карап турганы, А тарабын чаң басып, Ал эмине кылганы?

Өзү ийри кожо, Тебетейи темир кожо, Үйү суунун боюнда.

Күн күркүрөйт, Күмөн ышкырат, Азоо урат, Мойнун бурат, Акыркысы алам деп турат.

Жалама тоодо кийик секирет.

Суу ичине ката салдым, тагин өлдөп.

Бар экен ай талаада бир жалгыз үй, Сыр найза эшигинде тартады күү. Барында карайганды жыйнап алып, Аларга үмүт менен береди сый.

Жонгон сайын жоондойт.

Жонсоң жоон, Кессең узун.

Ичи ток, көлөкөсү жок

Өзү бар, саясы жок.

Шырдактай жерге күн тийбейт

Күзүндө соргок, Көрүнгөндү жута берет. Жазында март, Жутканын кайра берет.

Оозу кара Ашырмат, Ичи кызыл кыямат.

Оозу кара алаамат, Ичи кызыл кыямат. Суулап келип урду эле, Кып-кызыл болуп, Чыгып келди саламат.

Ичи кызыл аламат, А тышы кара кыямат. Аны абтап жымдап ургандын, Атасына ырахмат.

Илеби кара, ичи кызыл, Өлдөп чапса, кургак чыгат.

Бутун учтап, Башка муштап, Токмок менен койгон экен, Буту жерге житти бекем.

Отко бышса как болот, Дубалга сүртсө ак болот.

Уучтаса ундан майда, Уютса таштан катуу.

Адамдын черин таратат, Терди өзүнөн өзү жаратат. Эрксизден ал күнү, Күзгүнү карай каратат.

Буту жыгач, Темир чокой тартып алат. Өзү жерде калса да, Колун атка артып алат.

Арбаят-тарбаят, Асты үйгө кирбейт

Изи бар кадамы жок аягынын Тийбеди учу жерге таягынын. Колдорун айбанга арта таштап Анан салат экен баянын.

Төрт бир тууган сапар чегет, Бирин бири кууп жетпейт.

Инисин кууп агасы жетпейт

Урун аркан, Жыйып ала албайм.

Жалт-жулт этет, Жалмап жутат.

Кадырлап адам калкалайт, Кара боорду жалмалайт.

Колсуз, бутсуз асманга, Атырылып чыгат.

Көк чатыр, Астында ак чатыр, Ак чатырдын астында, Чаар көздүү чал жатыр.

Күлгүн көйнөк, Күмүш билерик.

Эскиргени билинбейт, Кызыл жоолук дирилдейт.

Ийри-буйру көк келтек.

Ийри-буйру көк алтай.

Көк атым көктү карай жүгүрөт. Тиги айылдын буурасы, Бул айылдын буурасы, Желпилдейт го чуудасы.

Узактан узак, Асманга тузак.

Үрпөк-сөрпөк үн торпок, Баштан чыккан көк торпок.

узуң, узак, Көзгө тузак, Желбир камыш, Кытай мончок

узун улан, Келте кулан, Седеп мончок.

Узун узак, Көккө тузак, Алтын жалбырак, Батман топурак.

Узун улан, Улан жалбырак, Чейрек топурак.

Узун узак, Көккө тузак. Карагай саадак, Кайнар булак, Жалбыр чечек, Кызыл мончок

Жерден чыгып бир нерсе аба айланган, Аба айланып эч жерге коно албаган. Ордунан бир ажайып кала берсе, Ага түшкөн бенде оңолболгон.

Көк коюм чыгып кетип, Кызыл коюм жатып калды

Кызыл ат туруп кеткен, Кара ат жатып калган.

Жалбыр чечек, Кызыл мончок, Кайнар булак.

Узун ураан, Сати мончок

Кызыл мончок, Жалбыр чечек.

Бир макулук жаратылды абал бактан, Мойнуна чыйратмалап чынжыр таккан. Аларды бир кара куш илемин деп, Иле албай бирин-бири бу да кайткан.

Алдым толо кызыл алма, Баатыр болсоң, баарын карма.

Алдыңда кызыл анар, Кармарга адиң барбы?

Отто — олоймон, Сууда — сулайман, Кырда — кылайман.

Түбү түптүү, түрткөнү күчтүү, Баары кызыл, башы жашыл.

Көч кетти, Көмөч калды.

Сары атым турган жерге чөп чыкпайт.

Алоолонгон от болду, Андан кийин жок болду.

Кичине бүкүр, Турган түкүр

Кичине гана декче, Ичи толо мыкча.

Кичине сандыкча, Ичи толо мыкча

Кичине гана кутуча, Ичи толо мутуча. Өзү сүрөт, Сүрсө күлөт.

Сандыкча, сандыкчанын ичинде жык балача.

Тартып ийсең жалын чыгат.

Сонун сарай ичинен, Чыга келет «шарт» этип. Күндүз дебей түн дебей, Күлүп барат «жарк» этип.

Бир баш буудайга үй толот.

7Бармактай ылай үй шыбайт

Башына кийгени сүйрү калпак, Бир колу бар түбү жалпак. Ичкени май, ичегиси пахта, Боорунда тетиги бар бурап тартма, Абдан керек бул буюм адамзатка.

Бирөөнүкүн албоочу, Карматып койсоң кармоочу

Жыгач күйөт бирок түтүн жок

Караңгы үйдө сары кыз отурат.

Коргон, Коргондун ичинде аркан, Тийип койсоң, Аркандын астында дарыя

Көзү көлдөн, Ажалы желден.

Отурушу өзүнөн чоң, Ортосу — төө, мойну ичке, Өзү жарайт, далай ишке.

Төрдө бирөө отурат төрөйүн деп. Көзү башы сүзүлүп өлөйүн деп.

Үй ичинде үлпүлдөк

Бир жылан ийинден чыгып от ашаган, Куйругу төмөн жакта суу ашаган. Жыландын тамагы от, мекени суу, Дүйнөдө андай нерсе жок, көп жашаган.

Бир жылан суу ичинде от ашаган, Ал жайды мекен кылган ар качандан. От-суунун азабын бирдей тартты, Бар беле жазыгы, ой жараткан?

Бир ташка бир байтерек, бүткөн терек, Башына бир падыша мекен эткен. Башында ал падышанын алтын тажы, Акыры ошол тажысы түпкө жеткен.

Көзгө тааныш бир куш бар, Эч билинбейт акканы. Кандай дөө кечсе да, Өлүм болот тапканы.

Ар бир үйдө от күйөт, Чогу жок, бар жалыны, Өзү ичте болсо да, Тышка тиет жарыгы.

Илинип турат алмурут, Жешке болбойт аны уруп. Күндүз кечке уктап жатып, Кеч киргенде көзүн ачат. Бирдей карап баардыгына, Үйгө тегиз мээрим чачат.

Күйгөн жылдыз, Кийгени кийим, Ичкени чийим.

Отсуз күйгөн, Орун алган үйдөн.

Тышы жалтырак, Ичи калтырак.

От жакпастан чай кайнатат, Өлүп калган булбулду сайратат.

Отунсуз күйгөн, Сым менен жүргөн, Кызаргыча күлгөн.

Чыгарсам колду чөнтөктөн, Чындыкта жолду көрсөткөн. Колду салсам чөнтөккө, Көрсөтпөдү эчтеке, Жумдугу мунун эмне эле, Колдо бар эле бирдеме.

Башына кызыл жалын топу кийип, Соргондо кургак сүтү турат ийип, Акырын билгизбестен орной берет, Өмүрдүн моторуна уусу тийип.

Аргез, Мойну бир кез, Чакырса келбес, Пияда жүрбөс.

Ааламда бир ажыдаар билесиңби? Жаны жок кыймылдоого денесинде. Ичинде сөөктөрү бакча-бакча, Жаркылдап жалгыз көзү төбөсүндө.

Дүйнөдө бир ажыдаар бар көрөсүңбү? Жаркырайт жалгыз көзү төбөсүндө. Кабырга башка, сөөгү толуп жатат, Жилик жок, бутсуз турат кабыргасын жерге матап.

Дүйнөдө бир алп бар көрөсүңбү? Жаркырайт жалгыз көзү төбөсүндө Мүчөсү башка-башка толуп жатат, Кабагы күндүз ачык түндө жабык.

Дүйнөдө бир ажыдаар көрөсүңбү? Жаркырап жалгыз көзү чекесинде, Сөөк жок бул жаныбардын денесинде. Кабагы күндүз ачык түндө жабык. Тартады жакындасаң оозун ачып, Жолобой жакындабай чарасы жок, Адамзаат кутула албас андан качып!

Адамды жутуп ийсе, көрдүм дебейт? Терисин сыйрып алса, каны чыкпайт, Сөөктөрү башка-башка.

Адамды жутуп ийсе көрдүм дебейт, Терисин сыйрып алса эч бир сезбейт. Сөөктөрү шыгырап барча-барча, Бөлүнөт бөлөк-бөлөк ажыратса

Кабыргасы балиш-балиш жоктур жаны, Тирүү адамды жутканын көрдүк анын.

Атасы баласын көтөрөт, Баласы калпагын көтөрөт.

Бир кыз бар жоолукчан, Ичинде балдары бар от жаккан. Күндүзү сыйрып ачылат, Түнкүсүн кайра салынат.

Жер менен түптөгөн, Кийиз менен каптаган

Муун-муун, Мууну узун, Муунунан да колу узун. Жамынганы ала кийик териси, Тагынганы алты кочкор мүйүзү

Өйүзгү элдин жылкысы, Марган ылдый куюкту. Бүйүзгү элдин жылкысы, Самаркан ылдый куюкту. Түлкү тумак боз уул, Айдай албай буюкту.

Сөңгөктөрү тилим-тилим, Сойсо каны чыкпайт, Адамды тирик жутат

Сөөктөрү бакча-бакча, Жаркылдайт жалгыз көзү төбөсүндө.

Токсон койдун териси, Тон чыкпаган була баш, Сексен койдун териси, Жең чыкпаган була баш.

Улар-улар улуу куш, Улуп силкип отурат. Канатына кар жааса, Кагып силкип отурат.

Чыны-чыны, чыны кыз, Чындап төө минди кыз. Бет жабууну жамынып, Тамашага чыкты кыз.

Чыктым чынар башына, Түштүм жеңе кашына Жеңем чечек, мен чечек, Жеңем берген кош бычак Кош бычакты коюндап Бото көздү моюндап.

Ай кучак, ай кучак, Жыйып келсе бир кучак.

Биз ям, биз ям биз эдек, Биз ям байдын кызы эдек. Бизди бузган бузулсун, Калемпирдей тизилсин.

ки эжекем бою тең.

Жогорку айылдын жылкысы кайчы кулак, Төмөнкү айылдын жылкысы топчу кулак.

О тоонун аягы кайчы кулак, О тоонун быягы топчу кулак.

Өйүз-бүйүз топчу кулак, Өйүз-бүйүз кайчы кулак.

Топчу кулак торала, Кайчы кулак карала.

Өйүзгүнүн жылкысы Топчу кулак торала. Бүйүзгүнүн жылкысы Кайчы кулак карала.

Жетимиш кемпир жер тиштейт

Кырк чакчыгай, Кырка жерди чукчугай.

Токсон кемпир тон тиштейт, Жетимиш кемпир жер тиштейт

Аркамда атамдын көзү тостоет.

Керегеге кене жабылды.

Ол өйүздүн жылгыны, Жылгын эмей эмне? Жездекемдин кийгени, Күлгүн эмей эмне? Күлгүнүнүн бүчүсү, Күмүш эмей эмне?

Өйүзгү элдин жылкысы, Тебишкенде кагышат. Бул өйүзгү элдин жылкысы, Кылкуйругун салышат.

Алтымыш кемпир ай карайт, Жетимиш кемпир жер карайт.

Алтымыш көкшүн Айды карайт. Жетимиш көкшүн Жерди карайт

Жетимиш кабыргасы жер тирейт, Алтымыш кабыргасы ай тирейт.

Отуз омуртка, Кырк кабырга, Бир ооз омуртка.

Кандын кызы капталдай көчтү, Бектин кызы белестей көчтү.

Чүкчүгүй киши бүкчүгүй ээрге минет.

Жинди-жинди, жинди кыз, Ыңырчакка минди кыз.

Кара бээм калт этет, Кабыргасы жылт этет,

Кара бээм кардаң этет, Кабыргасы дардаң этет

Бирөөдө кырк уул бар, Кыркынын кырк аягы бар.

Анда санда иштен түшүп калат, Ага деле бөлбөй кайра орношуп алат. Жетимиш жигит жөлөп, Сексен жигит таяйт.

Кыркырак абышка өлөм дейт, Кырк азасы кырк жагынан жөлөйм дейт

Кыркырак абышка өлөмүн дейт. Кырк уулу кырк жагынан жөлөймүн дейт

Кыркырак абышкага кырк ок тийди.

Кыркырак акем өлөм дейт, Кырк уулу кырк жагынан жөлөйм дейт, Элеман акем өлөм дейт, Эки уулу эки жагынан жөлөйм дейт.

Миң коюмдун кулагы шалпаң кула

Ават ашып келди, Нойгут басып келди.

Ай төбөдө төрт жылан жатат.

Үй үстүндө кырк жылан.

Табылгы тартса, тоо бекийт.

Абай алтоо, Ботой төртөө, Түбөй жалгыз.

Абай уулу алтоо, Түбөй уулу төртөө, Жабай уулу жалгыз.

Абайдыкы алтоо, Төбөйдүкү төртөө.

Абайдын алты уулу, Төбөйдүн төрт уулу, Кунан койдун куйругу, Ары шалп да, бери шалп.

Абайымда — алтоо, Төбөмдө — төртөө.

Атай алтоо, тотой — жетөө.

Атай-алтоо, тотой — төртөө.

Ак күчүгүм, Айлана чуркайт

Кичине гана куу күчүк, Үйдү айлана жүгүрөт.

Кичине гана куу күчүк, Үйдү айлана үрүп чыгат

Ак күчүгүм үйдү айланып борбор чычат.

Эки колу ичинде, бүткөн бою тышында.

Чалдым-чалдым билекке, Чалып алдым билекке. Козу кочкор мүйүзүн, Кошуп алдым билекке.

Заар кетет тык-тык, Кеч келет тык-тык. Заар кетет илегилек, Кеч келет илегилек.

Ары-бери шалп.

Кунан койдун куйругу, Ары шалп, бери шалп.

Кунан койдун куйругу, Нары-бери миң келет.

Адам кирсе ачылат, Сыртка чыкса жабылат.

2Күндүз ылдый карайт, Түндөсү жогору карайт.

Секирең өөдө сексен ирик изи кетти.

Бир сарт өлөмүн дейт, Эки сарт жөлөйүн дейт.

Бир үйдө төрт адам жашайт, Экөө өлөм дейт, Экөө өлбө деп тиреп турат

Элебай атам өлөм дейт, Эки уулу эки жагынан жөлөйм дейт.

үч жыгачтан кан да, бек да эңкейип өтөт.

Төрдө төртөө турат төрөйүн деп, Эшикте экөө турат өлөйүн деп.

үй баш сайын жырык атан.

Жалгыз буттуу, Жандан күчтүү.

Мурду жырык кара атан, Сууга барат да, кайра келет.

Ай-айлаган жоо келсе, Айры сакал атам токтотот.

Жинди-жинди жинди кыз, Жиндиси маңга минди кыз, Бир путуну сырайтып, Там башыга чыкты кыз.

Ары тоо, бери тоо, Орто жери сары тоо.

Адырдагы алты ыргай, Алты ыргайды мен кыйбай, Тешигин бүтөп үйүмдүн, Тегереттим жылуулай.

Жерден чыккан жек элем Желпилдеген бек элем. Кырга чыгып кырылдым, Кырк тузакка илиндим.

Мен букарга барып бул болдум, Буурул сакал кул болдум Кыркылдым кыпчакка, Түштүм кырк эки тузакка.

Жеримде жээр элем, Жээрен кашка бээ элем, Суурулдум, субанга түштүм, Отуз эки кылтакка түштүм.

Көчкөндө бөөз, өрүүдө кооз.

Кочкор мүйүз көйкөлбөс, Койгон жерден чайпалбас.

Ал этегим беш таш Бул этегим беш таш, Али тоок жеке таш.

Өйүзгүнүн жылкысы, Бүйүз өйдө куюккан. Топчу кулак боз уюк, Айдай албай буюккан.

Аркы өйүздүн жылкысы Шака-шука тебишет. Берки өйүздүн жылкысы, Бака-бука тебишет.

Кичкине гана кал эчким, Кыя-кыя жол баштайт.

Бири чөптү кыят, Экинчиси жыят, Үчүнчүсү үйөт, Ушу үчөөнүн атын ким билет?

Инисин кууп, агасы жетпейт.

Жер түбүндө ай көчөт.

Көк өгүзүм кол жапырып баратат.

Жерге бекем түптөдүм, Кийиз менен каптадым.

Кабагы күндө ачык, түндө жабык, Тартып турат жакындасаң оозун ачып, Жолобой коё турган чамасы жок, Жакшылап көңүл бурчу, бул эмне зат?

Конгондо кооз, Көчкөндө бооз.

Жайсам — көлдөй, Жыйсам — жеңдей.

Кыркыраган абышка өлөм дейт, Кырк уулу кырк жагынан жөлөйм дейт.

Эки колу ичкери, Калган бою тышкары.

Ичи кара, Тышы ак.

Кирпиги жыгач, көзү көк, Көзүнөн шоола төгүлөт.

Болсо дагы жыгач моюн, Баатырдын башы чоюн, Бир койсом — күм-жам кылат,» Салмактап сакадай боюн.

Чың билек, чымыр каруусу, Чоюн баш, жалгыз азуусу — Тиштей албайт жүгүнбөй Келсе да катуу ачуусу

Амир-амир амиржан, Жаккан оту көмүржан. Чин жирөө деген куш болот, Эки аягы темирден

Жүрүп кетсе, зырылдайт, Биринчи баскан изинен, Экинчи жолу жаңылбайт.

Жүрүп кетсе, зырылдайт, Жакын калса, чарылдайт. Биринчи баскан изинен, Экинчи жолу жаңылбайт.

Жегени көмүр, Ичкени суу, Жүргөн жолу темир, Чарчабаган сеңир.

Ичкени суу, Чыгарганы буу, Тартканы жүк, Чарчабайт түк

Катар-катар кара нар, Бири-биринен озбогон. Кураштыргандардын куп акылдары бар, Ботосу жок боздогон.

Кашек жебейт, чөп жебейт, Кара болуп тердебейт.

«Күк-күк» этет, «Күш-күш» этет, Күчү тоодой, Жүгү зоодой.

Узун жолдо уй мөөрөйт.

Бир атым бар падышалар мингендей, Бир атым бар сууга баштап киргендей

Аягынын, колуна жетер жетпес таягынын, Эки аягын кошултуп жолго салып, Анын салып бара жатат баягынын

Буту оорубайт, минсе жоорубайт

Маңдайында көзү бар, Боорунда төрт буту бар, Малдан озуп, жер оттобойт, Бийликсиз эч токтобойт, Ичкени суюк, кусканы түтүн.

Сымга бекем чырмалып, Сымырады жол басып, Чалбаса да эч нерсе, Чарчабады карды ачып.

Чапсам баспайт, Тепсем басат.

Тетиктери темирден, Тээп койсо элирген.

Белең-белең, белең ат, Бели темир күрөң ат. Зоодон таштан тайбаган, Бекер карап турбаган.

Машина кош чоң дөңгөлөк, Отурам минип, бут жөлөп, Денеси туташ дуга тиш, Кыймылы сонун бир бөлөк. Иштесем аянт четинен, Чыгарам түрмөк бетинен, Көрсөң керек көп жолу, Ойлоп көр чыкса эсиңден.

Куш десең, куш эмес, Бут десең, бут эмес. Куштай учат, Буттай жүгүрөт. Муну ким билет?

Бир атактуу күлүк бар, Кеп эмес ага кокту-жар Деңизге туш болсо да, Имерилбей кетет шар. Эзели изин түшүрбөйт, Жатса да жерде калың кар.

Билбеймин аяктаарын неме менен, Бир нерсе аркасында жалгыз кылдан. Өзүнүн падышалары амир кылса, Жер жүзүн бир саатта сайран кылган

Бир жылан жердин жүзүн ороп жаткан, Сурасаң өзү айтады бир тараптан. О жаным, тапкын муну көп ойлобой, Чыгады деп айтып турмуз, көңүл чактан.

Бу дүйнөдө чыгыптыр боз аргымак Кет десеңиз кетеди уулап-чуулап, Кел десеңиз келеди уулап-чуулап.

Катар-катар, кара нар, карды өспөйдү, Ар заманда аягын бир козгойду. Баарын бирге тиркеген ак баш атан Замананын төрт бурчун сап ойлойду.

Жапанга бүткөн куу жыгач, Асты — темир, үстү — таш. Бир бутагын карасаң, Орунбор менен чамалаш. Бир бутагын карасаң, Маскөө менен чамалаш.

Жапанга бүткөн бир жыгач, Үстү — темир, асты — таш. Учу Самаркан менен бутакташ Аягы Букар менен танапташ.

Жапанга бүткөн бир жигит, Үстү — темир, асты — таш. Учу Самаркан менен бутакташ. Аягы Букар мен танапташ

Кош балдагын басып турат, Кабар келсе шашып турат.

Ичкелиги кабарчымдын кумурска бел, Ич калаадан кабар берген, билишет эл.

Шылдырым шырт, Тизеден курт. Күн жаайт, Булут өтөт.

Аркы өйүзгү жылкым, Апар ылдый куюкту, Берки өйүзгү жылкым, Сапар ылдый куюкту, Ортосунда бир бала Кайтара албай буюкту.

Дөң жерди тегиздеп чаптым, Дөмпөйтүп жыгач чачтым, Атка чиркеп таш кулаттым, Жыгачым саман болду, Жолдошум шамал болду, Саманым шуру болду, Шуруга кабым толду.

Кезеги келгенде бир ууч таштап, Күзүндө алам каптап.

Экөө айдайт, жетөө колу менен казат.

Эки тартар, Бири жыртар, Куйругун сыйпалатар

Кичинекей кенентай Темир ыштан кийет ай.

Кичинекей жеңил тай, Темир ыштан кийет ай.

Ыкыя-ыкыя, Белинде күмүш такыя

Зуу-зуу барган, Зуу-зуу келген, Алтын адаган, Темир кадаган.

Кичинекей буурусун Тегеректи куурсун, «Соке, Соке!» десе, ишин өзү билет.

Ат-өгүзүн парлап айдап, Артында жүрүп келет. Боз териңди болбой ийлеп, Тасмадай тилип берет.

Жер үстүнөн ай кетет.

Жер астында ай көчөт.

Кыл кыйрылуу болот Эки чекесин ымырып-жымырып Ура берсе болот.

Кыл кыбырыны кыдыртып, Кылса болот турбайбы. Жилорунга жылдырып, Урса болот турбайбы.

Кыл-кыбырды кыла берсе болот, Эки четин кымырып ура берсе болот.

Ак коюумду уштадым, [Көчүкө] бир муштадым. Көк коюмду уштадым, [Көчүкө] бир муштадым.

Шып-шып этет Шылып кетет

Көк өгүзүм көл жапырып баратат.

Керегеде ийри кабак, Аны таба албагандын дарты тамак.

Бири токойду кыят, Экинчиси жыят, Үчүнчүсү үйөт, Ушу үчөөнүн атын ким билет?

Диң-диң чолок жер казат

Ыргытат жерди тиштеп, Тыныгат иштеп-иштеп, Жөнөрдө жумушка, Шап эле ийинге минет.

Ар Этет, Гүр этет, Алып таштайт

Аякка өтөт чай-чай, Быякка өтөт чай-чай. Муну тапкан кишиге Жүз жыйырма тай-тай.

Баан-баан, баани бар, Отуз эки саны бар. Муну тапкан кишинин, Акылында кени бар.

Бир киши бар, Миң тиши бар.

Боору толгон тиши бар, Жыгач менен иши бар.

Баратып үйдү карайт Келатып токойду карайт.

Билегим ичке, алаканым чоң, Бир пуд жүктү көтөрүп да коем.

Тиши темир, денеси жыгач, Айныбастан кызмат кылат. Жумшасам жердин ичине кирип, Ичегисин да илип чыгат.

Бир чыбык менен миң кой айдадым.

Кыңырыкта кын болбойт, Кын болсо да тыгыны болбойт.

Узун жыгачка туурасынан кылыч аштадым, Кылычымды кынсыз сактадым. Көк жайыктын токоюн көрдүңөрбү? Бир күндө кыйып таштадым.

Тиши бар бирок тиштебейт.

Бир балта менен миң карагай кыйдым.

Кичине кана чилетир, Төштүн отун кулатты.

Тийген жери жалтырайт

Кыргоолу кызыл экен, Куйругу узун экен, Сагызганы сайда экен, Жоор аты кайда экен?

Тап, таппастан карап туруп калат.

Керегеге илинүү, асил кызга билилүү.

Аягы тоо, буягы тоо, Орто жери шыңгыр зоо

о жагы зоо, бу жагы зоо, Орто жери шыңгыр зоо.

Узун терек жыгылса, Учу менин колумда. Булбул аке сайраса, Тили менин колумда.

Узун терек үлпүлдөйт, Учу менин колумда. Сагызгандар шакылдайт, Шагы менин колумда.

Ак күчүгүм жүгүрө-жүгүрө бооз болду.

Ак улагым арканда жатып семирет, Көк улагым көчөдө жатып семирет.

Ак улагым айылда жүрүп семирди.

Бир кемпир бар жалгыз аяк, Тиштегени чийден таяк. Шапалакта болгон сайын семирет, Белинде куру миң сексен кабат.

Базарда бир макулук бар жалгыз аяк, Оозуна тиштей турган чийден таяк. «Чарп» этер шапалак менен салып калса, Жүгүрөт өзүн-өзү аймай ак.

Дүйнөдө бир кемпир бар жалгыз аяк, Оозуна тиштегени чийден таяк.

Жомогум, жомок, Толгонай чомок.

Ободо бир куш бар жалгыз аяк, Тиштегени чөптөн таяк. Урган сайын семирет, Курчанган сайын теминет.

Жүгүрүп жүрүп бооз болду.

Кичинекей келин Үй айланып боозуйт.

Тегеренип ак үйдү, Аппак улак жүгүрөт.

Кичинекей келинчек, Жүгүрүп жүрүп боозуйт

Учтуу терек үлпүлдөйт, Учу менин колумда.

«Ылдам-ылдам чуркайлы, Иш бүтөбү эринсек» — Деп жүгүрөт тызылдап, Кичинекей келинчек.

Куу-куу бараган, Куу-куу келеген. Алтын менен мадаган, Темир менен кадаган.

Денеси — темир, Куйругу — жип.

Денеси — темир, Куйругу — узун.

Кичинекей маңбаш Көтөрүп чапса сынбас

Жыландан ийри, октон түз

Жылт-жулт этип токтогуз Жалгыз көздүү желмогуз.

Жылт-жылт этет, Жүгүрүп өтөт

Жылт этти, жети жылгадан ашып кетти.

Жылт этти, жылгага түштү

Кытайдан келет кырк эшек, Кырып алар жүнү жок.

Ушаласам турбады, Тешигин ям таппады.

Шыпылдаган камчым бар.

Бирөө жүрөт из салып, Бирөө жүрөт кыскарып.

Сабоом мылтык шалк этет, Сабы менин колумда. Узун чыбык солк этет, Учу менин колумда.

Салпылдаган чыбыктын, Сабы менин колумда. Узун чыбык солк этет, Учу менин колумда.

«Шып» деди, шыпка чыкты.

Арадан келген алты пил, Аркасынан кайыш тил, Акылдуу болсоң муну бил.

Казыктын башында, калдыргач ойнойт.

Кашкардан келген буурул ат, Таманы ташка туурулат.

Өзү битта, көзү жүзта.

Сагызганым шак этет, Саны менин колумда. Узун чыбык солк этсе, Учу менин колумда.

Чымчык чаар атым бар, Чыпылдаган камчым бар

Төрт молдо, Жылаңач иштейт жолдо.

Ачалакка жумалак, Айры … томолок, Жоон эле жондук, Узун эле кестик, Бүтүн жерин тештик. «Кудай» ырахмат кылды, [Көчүккө] чак кылды.

Карса-курса атасы, Үңүрөйгөн энеси. Майда-чуйда баласы.

үңүрөкөйгө — теңирекей.

Кичинекей жетим кыз, Жер тували, тували.

уңкул-чуңкул энеси, Убак сары баласы.

уңкул-чуңкул энеси, Убак сары балдары, Урмак экен атасы

Уңкур-уңкур энеси бар, Убак сары баласы бар, Ачуулу как баш атасы бар.

Аш жемайди Лайликан Көш жемайди Лайликан Узун килем үстүдө Отурады Лайликан.

Бир кушум бар аңги, Кулактары баңги, От жебейт, суу ичпейт, Ошонусуна балли.

Бир нерсе бар жүгүрөт, тойбойт, Астына келгенди бир саатта койбойт.

Жылганы жыландай, Жылма кара кунандай, Отурганы кишидей, Оттогону куландай.

Кара тоогум какылдайт, Канаттары шакылдайт.

Ок жыландай шыпылдайт, Арканын сүйрөп тыкылдайт. Азуусу бар чайнайт, Илгери карай айдайт.

Суу ичпеген бөдөнөм, Жем жебеген бөдөнөм, Түрдүү гүлдүн үстүндө, Жөргөлөгөн бөдөнөм.

Жоор боз ат.

Жоор боз ат, Жорго сур ат. Эжигей Мурат, Эчки сурат.

Ачалакта жумалак, Айры бутка кумалак.

А тоо, бу тоо, Ортосунда саңгил тоо.

Ай экөө, жылдыз үчөө.

Алты буту бар, Белинде куйругу бар.

Алты аягы, эки туягы.

Алты аягы бар, Эки туягы бар, Бир таягы бар.

Бу айылда буйругу, Ол айылда буйругу, Ортосунда куйругу

Талдан таягы бар, Темирден туягы бар.

Кеп айтууга тили жок, Тилдүүлөрдөн бат сүйлөйт. Көөнүңдөгү жалпыңды, Жашырбастан так сүйлөйт.

Өзү битта, буту алтыта

Бир таягы бар, Төрт аягы бар. Орто жеринде куйругу бар, Өзү айтчу буйругу бар

Тиши болот темирден Тийген жерин кемирген Түзөп аңын-дөңүн Түйшүктүн баарын бүтүргөн

Өтө баалуу бир зат бар, Сүйлөгөндү билбеген. Кызыл-тазыл көздөрүн, Ирети менен ирмеген.

Суу ичпейт, жем жебейт, Каалашынча минесин. Чарчабайт да, тердебейт.

Дөңгөлөгү бар, Бирок изи жок кетет. Тоо-токой, суу, талаадан Тоскоолсуз өтөт, Барар жерине бат эле жетет.

Диң-диң чолок жер казат.

Инисин кууп, агасы жетпейт.

Жер түбүндө ай көчөт.

Теңдешсиз бул заманда ага балбан, Төө моюн, болот дене, өрдөк таман. Сугунат таш болсо да саман өңдүү, Ойлонуп тапкылачы ал кандай жан?

Денеси темир Жегени көмүр Айчылык жолго Чуркайт жеңил.

Төбөсүндө эки сызык Бир күлүк жүрөт сызып Алтымыштай адамды Алат ичине кытып.

Үйлөрү бар катар-катар, Чарчабай жүрөт, эң алыс сапар.

Аргымактай жулунган Ак буудайды сугунган Тазаланган кызылдан Барасында чубурган.

Өзү ачуу, Тамакка салсаң таттуу.

Сууда өнөт, Сууда өсөт. Сууда бышып, Суу менен желет.

Мейли оку оңунан, Мейли оку соңунан. Тынбай желчү кайсы даам, Тамактардын баарынан.

Өзү таттуу, мупмуздак, Бирок аны ичпейсиң. Алып берсе идишин, Катыратып бүт жейсиң.

Бир чынынын ичинде эки тамак бар.

Былк-былк, былк семиз, Кабыргасы жок семиз.

Ашка салсам жоголду. Анын даамын оңдоду.

Бозоруп кирип, кызарып чыгат.

Аппак суусун кандырат, Ачкыл, бетиң албырат. Арак деп айта көрбөгүн Дарылыкка ал жарайт.

Кызымдын кызыдырмын, Кырк кыздын энесидирмин.

Кырымдан келген кыздырмын, Кырк кыздын энесидирмин. А чакадан бу чака, Жалгыз-жарым жаткан эместирмин Жана эле кайтып кыздырмын.

6Кырымдын кызы Төрөмдүн кырк кызынын энесидирмин.

Саап алса суу чыгат, Ичип алса мээр канат.

Бурамадан сабы бар, Булгаарыдан кабы бар. Айдаркан деген көлү бар, Аны издеп келген эли бар.

Бурамадан сабы бар, Булгаарыдан кабы бар. Чатыр-Көлдөй көлү бар, Чардап ичер эби бар. Эртең менен болгондо, Сагалап ичер эли бар.

Карападай кабы бар, Токмогунун сабы бар, Төрт анжылуу чөлү бар, Көйкөлгөн ак көлү бар.

Карападай кабы бар, Кылычы мизсиз, сабы бар, Төрт анжылуу чөлү бар, Көйкөлгөн аппак көлү бар.

Кара каркыным, Ичиндеги жаркыным.

Кара саңа каркыным, Башындагы жаркыным. Узун-узун упарым, Учундагы жыпарым.

Узун-узун упарым, Ичиндеги жыпарым, Кара тору каркыным, Ичиндеги жаркыным.

Кызартып салып алып, Бозортуп сууруп алды.

Узунунан кесилет, Сууга салса эзилет

Кудам кудукка түштү, Кулагы шалпыя түштү.

Суюк, бирок суу эмес, Ак, бирок кар эмес.

Ичсең ток, Тура калсаң жок

Мытан бышкан ашты көрдүм.

Суусу ичилет, коюусу калат.

Сүттүн сүзүп коюусун, Казанга салып кайнатам, Эңсеп келген адамга, Бир-экиден чайнатам, Баштыкка салып, бек катып, Жайдан кышка жайлатам.

Боз боолуу чечек, Мойну ала чечек, Тапталуу чечек, Тамагы ал чечек

Өзү сары, бардыгына дары.

Жүк астында борколдой семиз

Шайбыр-шайбур борколдой баатыр, Ташка койсоң эрип кетет, Сууга салсаң тоңуп калат.

Кайдан чыктың? Тупурактуу жерден чыктым. Тупурагы эмнеге жукпайт? Элибиздин сарасы.

Дөбө-дөбө дөбөлөйт, Дөбөгө жамгыр себелейт.

Албарсты, күлбарсты, Ак кемерди жоо басты.

Былк-былк, былк семиз, Кабыргасы жок семиз

Жулмаласа жүнү чыкпайт, Кессе каны чыкпайт.

Жулмаласа жаны жок, Мууздаса каны жок.

Жым-жым, жым кийиз, Жымылдаган ак кийиз.

Котур тоом күлгө оонайт.

Ойдо олоң, Кырда кылаң, Бир кап жылан.

Өлдөп урса, кургак чыгат.

Өл деп урса, курук чыгат, Я, Мустапа, Мукаммат.

Белден алган бвдре саптуу бычагым, Калдан алган гадра саптуу бычагым, Кан келет деп каттап-каттап төшөк салганым

Кан келди деп, Каттап-каттап төшөк салдым. Бек келди деп Беттеп-беттеп төшөк салдым.

Кудам кудукка түштү Курсагы порсоя түштү, Эки бети кызара түштү.

Ак бирок, кар эмес Таттуу, бирок бал эмес.

Таттуулугу балдай? Аппактыгы кардай.

Алты төөгө аш жүктөдүм Ачка жүрүп бир иче албай койдум.

Алты төөдө ашым бар, Ачыксам да жей албадым. Тогуз төөдө тонум бар, Тонумду да кийе албадым.

Астынан карасам, аңгир-заңгир, Жанына барсам, капталуу темир. Оозун ачсам — аппак, Даамын татсам эмес таттак.

Бир күчүгүм бар, Аштан, тойдон калбайт.

Ашка салса жоголду, Анын даамы оңолду.

Эксем, өнчүдөй эмес, Көтөрсөм, дүнүйөдөн жеңил эмес.

Кичкине гана сары кыз Бардык элге дары кыз

«Башым» деп башын буудурду Сан жылкыны куудурду.

Ачыла элек сандыкта Бычыла элек жоолук бар.

Кат-кат ырабатка бардым Этек жеңиме, Кан тийгизбей кайтып келдим.

Кан аке, кайда жайлады? Кан ичиге жайлады. Немне үчүн жайлады? Аппак үчүн жайлады.

Каныкей кан жайлайт? Кан жайлоого жайлайт. Эмне үчүн кан чыкпайт? Аппак үчүн кан чыкпайт.

Эжекем өзү аппак, Каны ичиге кыштайт, Каны эмнеге жукпайт.

Кайдан келдиң? Кандан келдим. Эмне үчүн кан болгон жоксуң? «Кудаанын бирлиги» менен кан болгон жокмун.

Оягы такта, быягы такта, Ортосунда гүлгүнай пахта

— Кайдан чыктың? — Кандуу жайдан чыктым. — Неге жукпайт? — Калкыбыздын каадасы. — Кайдан чыктың? — Топурактуу жайдан чыктым, — Топурагы неге жукпайт? — Элибиздин сарасы.

Ийри-муйру КӨК чыбык, Ийлеп койгон ак мамык.

Атакем айткан жомок, Айлана бүткөн жомок, Токой толгон жомок, Толгонуп бүткөн жомок.

Токой толгон кийик, Толгонуп жаткан кийик, Атакем аткан кийик, Айланып, жаткан кийик.

Бурум-бурум, бурум токой, Буралышып жаткан токой. Абил акем айткан токой, Айкалышып жаткан токой.

Керим-керим, керим токой, Керилишип келген токой.

Ийирдим – ийирдим, Ийри тамга кийирдим

Үйүрдүм, Чүйүрдүм, Үч камышка кийирдим, Үч камыштан чыгарып, Топ камышка кийирдим, Топ камыштан чыгарып, Чокудан ары бир койдум.

Бири кара, бири ак, Башкадан сыйлуу бул тамак. Жайкы келген конокко Жасап бериш жакшы салт, Кайсы тамак болду экен, Мунун жообун ким табат?

Секи-секи, секи таш, Секи таштын үстүндө, Сексен койдун изи бар. Муну тапкан адамдын, Жүз жыйырма жашы бар.

Бышырса аш болот, бышырбаса куш болот. Жартысы сары,жартысы ак, мунун атын ойлоп тап.

Өзү кардай, Даамы балдай. Тишке жумшак, Бирок муздак.

Бышырса — аш болот Бышырбаса -куш болот.

Бир ит бар үрмөйдү, Аягы жерге тиймейди. Шол иттен улуксатсыз, Адам үйгө кирмейди.

Бир ит бар үрбөйт, Аягы жок жүрбөйт. Көмөкөйүн салса сүйлөйт, Ошол иттен улуксатсыз, Адам үйгө кирбейт.

Таң каларлык бир ит бар, Үй бага алат, үрө албайт, Буттары жок, жүрө албайт, Курсакка сайса сөз кылат, Тилин адам биле албайт.

Таң каларлык бир ит бар үрбөгөн, Аягы жок жүрбөгөн. Көмөкөйгө сайса сөз кылат, Тилин адам билбеген. Уруксатсыз ал үйгө, Бей жоопсуз адам кирбеген.

Жүгүрөт-жүгүрөт, Бирок кырдан аша албайт. Каңгыр-күңгүр үнү бар, Чычкан кирчү ийни бар, Айланасы кызыл жар.

Бар экен ай талаада бир жалгыз үй, Сыр найза эшигинде тартады күү. Барында карайганды жыйнап алып, Аларга үмүт менен береди сый.

Төрт бир тууган сапар чегет, Бирин бири кууп жетпейт.

узуң, узак, Көзгө тузак, Желбир камыш, Кытай мончок

Жерден чыгып бир нерсе аба айланган, Аба айланып эч жерге коно албаган. Ордунан бир ажайып кала берсе, Ага түшкөн бенде оңолболгон.

Бир макулук жаратылды абал бактан, Мойнуна чыйратмалап чынжыр таккан. Аларды бир кара куш илемин деп, Иле албай бирин-бири бу да кайткан.

Бир баш буудайга үй толот.

Башына кийгени сүйрү калпак, Бир колу бар түбү жалпак. Ичкени май, ичегиси пахта, Боорунда тетиги бар бурап тартма, Абдан керек бул буюм адамзатка.

Бирөөнүкүн албоочу, Карматып койсоң кармоочу

Жыгач күйөт бирок түтүн жок

Төрдө бирөө отурат төрөйүн деп. Көзү башы сүзүлүп өлөйүн деп.

Бир жылан ийинден чыгып от ашаган, Куйругу төмөн жакта суу ашаган. Жыландын тамагы от, мекени суу, Дүйнөдө андай нерсе жок, көп жашаган.

Бир жылан суу ичинде от ашаган, Ал жайды мекен кылган ар качандан. От-суунун азабын бирдей тартты, Бар беле жазыгы, ой жараткан?

Бир ташка бир байтерек, бүткөн терек, Башына бир падыша мекен эткен. Башында ал падышанын алтын тажы, Акыры ошол тажысы түпкө жеткен.

Көзгө тааныш бир куш бар, Эч билинбейт акканы. Кандай дөө кечсе да, Өлүм болот тапканы.

Ар бир үйдө от күйөт, Чогу жок, бар жалыны, Өзү ичте болсо да, Тышка тиет жарыгы.

Илинип турат алмурут, Жешке болбойт аны уруп. Күндүз кечке уктап жатып, Кеч киргенде көзүн ачат. Бирдей карап баардыгына, Үйгө тегиз мээрим чачат.